DİSK Araştırma Enstitüsü, AKP hükümeti dönemindeki 2007-2010 yılları arasında işçilerin yoğun çalışmalarına rağmen ücretlerinin azaldığını belirtti ve AKP'nin emekçileri 2007-2010 yılları arasında yoksullaştırdığını belgeledi. DİSK, AKP hükümetinin emekçiyi yoksullaştırdığını açıkladı. DİSK Araştırma Enstitüsü (DİSK-Ar) dün (14 Mart), açıkladığı raporla sanayi işçisinin reel ücretlerin kriz öncesindeki dönemden daha düşük olduğunu ortaya koydu.

DİSK-Ar’ın raporuna göre brüt reel ücret 2007 ile 2010 arasında yüzde 8,24 oranında düşüş kaydetti. Aynı yıllar içinde sanayide çalışan işçi sayısı da yüzde 5 oranında azaldı. DİSK-Ar, “Sanayide Reel Birim Ücretler ve İstihdam 2010 Yılı Raporu”nda TÜİK sanayi üretim endeksi, TÜİK sanayi işgücü girdi endeksleri ve TÜİK tüketici fiyat endeksinden yararlandı.

Raporda, Türkiye’deki sanayi üretiminin kriz öncesindeki seviyeyi yakaladığı; ancak istihdamın kriz öncesi düzeyin gerisinde kaldığı belirtildi. DİSK-Ar, üretim artarken istihdamın azalmasının en büyük nedenlerini “işten çıkartılan işçilerin geri alınmaması ve işverenlerin aynı işi mevcut kadrosu üzerinden daha yoğun ve esnek çalışma ile gerçekleştirmesi” olarak ifade etti.

DİSK-Ar, 2007-2010 yılları arasındaki sürede sanayideki istihdam kaybını yüzde 5 olarak açıkladı. 2007 yılında sanayide çalışan 100 kişiye karşın 2010’da 95 kişinin çalıştığını belirten DİSK-Ar, en çok istihdam kaybının tütün imalatında yaşandığını belirtti.

DİSK-Ar’ın hesaplamasına göre 2007-2010 istihdam kayıpları:

Tütün imalatı: Yüzde 20,42
Bilgisayar, elektronik ve optik ürün imalatı: Yüzde 15,60
Motorlu taşıt harici ulaşım araçları imalatı: Yüzde 12,26
Motorlu taşıt imalatı: Yüzde 9,32
Sermaye Malı imalatı: Yüzde 9,35
Ara malı imalatı: Yüzde 4,66
Dayanıklı tüketim malı imalatı: Yüzde 5,11
Tekstil sektörü: Yüzde 16,15
Enerji sektöründe: Yüzde 6,98

Son 3 yıllık süreçte reel birim ücretlerde ciddi kayıpların yaşandığının ifade edildiği raporda, 2008 yılında reel birim ücretlerde yaşanan gerilemeye, 2009 yılında kısmi ve sınırlı bir toparlanmanın eşlik ettiği, ancak 2010 yılında reel birim ücretlerde gerilemenin sürdüğüne dikkat çekildi.

Rapora göre İşçi başına üretkenlik 3 yılda yüzde 7,53 yükseldi. Reel birim ücretlerin gerilediği 2010 yılı için bu oran yüzde 8.19 olarak gerçekleşti.

Sanayi işçisinin 2007-2010 yılları arasında verimliliğindeki artış ise şu şekilde:

Aramalı imalatı: Yüzde 7,27
Dayanıklı tüketim malları imalatı: Yüzde 17,89
Dayanıksız tüketim malı imalatı: Yüzde 6,56
Enerji sektörü: Yüzde 14,57
Sermaye malı imalatı: Yüzde 1,55

2007 – 2010 arasında sanayi reel birim ücretleri geriledi. Sanayi sektörlerindeki reel ücret gerilemeleri:

Ağaç ve ağaç ürünleri: Yüzde 35
Elektrik gaz, buhar ve iklimlendirme üretimi ve dağıtımı: Yüzde 34
Diğer imalatlar: Yüzde 33
Tekstil Sektörü: Yüzde 18,5
Otomotiv: Yüzde 13,4

Rapora göre reel birim ücretler 2010 yılında da, bir önceki yıla göre düşüş gösterdi. Buna göre enerji sektöründe yüzde 11,6 ve sermaye malı imalatında yüzde 12,17 oranında yaşanan gerileme, toplam sanayi sektöründe reel birim ücretleri geriye çekti.

Verimlilik artışının teknolojik yeniliklerden daha çok, işin yoğunlaştırılmasının, fazla mesailerin, uzun çalışma sürelerinin ve esneklik uygulamalarının bir sonucu olduğunun belirtildiği raporda, emekçilerin yoğun çalışma sürelerine karşın, düşük ücretlerle çalışmak zorunda bırakıldığı, halkın sefalete itilmesi üzerinden, yaratılan zenginliğin, halka geri dönmediği ifade edildi.

Raporda “Büyük bedeller ödenerek yaratılan toplumsal servetin adil bir biçimde dağıtılması, emeklilerin, kadınların, gençlerin, işçilerin aileleri ile birlikte insan onuruna yaraşır bir biçimde yaşayabilecekleri, insancıl bir çalışma rejimine duyulan ihtiyaç her geçen gün daha fazla artmaktadır. İş cinayetlerinin, hak gasplarının gölgesinde, Türkiye dünya genelinde sendikal haklar ve özgürlüklerin en fazla kısıtlandığı ülkelerden biri durumundadır. Birileri sürekli zenginleşirken, diğerlerinin yoksullaştığı bir sistem ile övünülecek bir şey yoktur. Esnekliğin bu denli yaygınlaştığı, istihdamın yarısının kayıt dışında olduğu, reel ücretlerin gerilediği, işsizliğin astronomik rakamlara ulaştığı bu süreçte, krizin etkileri ile mücadele diye akıllarda kalan şirketlere aktarılan kaynak hariç, somut hiçbir şey yoktur” görüşlerine yer verildi.