4'33" (dört dakika otuz üç saniye veya bestecisinin deyişiyle dört otuz üç), John Cage tarafından 1952 yılında bestelenmiş, üç bölümden oluşan müzik yapıtı. Herhangi bir enstrüman (veya enstrüman grubu) için yazılmış olup partisyonda müzisyenlerin üç bölüm boyunca enstrümanlarını hiç çalmamaları gerektiği belirtilmektedir.

Yapıt, genellikle "dört dakika otuz üç saniyelik sessizlik" olarak algılansa da, aslında süresi boyunca dinleyicisinin çevreden aldığı seslerden oluşmaktadır.

4'33" zamanla Cage'in en çok tanınan ve en tartışmalı çalışması haline geldi. Parçada birinci bölüm otuz saniye, ikinci bölüm iki dakika yirmi üç saniye, üçüncü bölüm ise bir dakika kırk saniyedir.

1947-1948 yıllarında şekillenen parça Cage'in "herhangi bir sesin müzik meydana getirebileceği" düşüncesine dayanmış ve bu düşünceye somut örnek oluşturmuştur.  Bu düşüncelerinde o sıralar çalışmakta olduğu zen budizmin etkileri de görülmektedir.

Cage 4′33″ adlı yapıtını en önemli çalışması olarak gördüğünü 1982 yılında yaptığı bir görüşmede ve daha birçok farklı zamanda belirtmiştir.

John Cage’in 4′33″  ün ilk sunumunda şöyle der:

“Bir noktayı kaçırdılar. Sessizlik diye bir şey yok. Sessizlik sandıkları aslında dinlemeyi bilmedikleri için kaçırdıkları, rastlantıyla bir araya gelen seslerden  oluşuyordu. İlk bölümde dışardaki rüzgarın kımıltılarını duyabilirdin. İkinci bölümde, yağmur damlaları damda pıtırdıyordu. Üçüncüde ise, insanlar aralarında konuşmaya ya da dışarı çıkmaya bu arada türlü ilginç sesler çıkarmaya başladılar.”



Sessizliğe küçük bir not daha düşelim:

Alman yazar Heinrich Heine, her perşembe günü öğleden sonra saat üçte Frankfurt istasyon binasında bir arkadaşıyla buluşup beraber bira içerlermiş. Ve oturdukları iki saat boyunca da karşılıklı susarlarmış...


Susmanın ve dinlemenin tadına varmak hepimize kısmet olsun diyelim.