Hindistan ve Pakistan arasındaki, çözülememiş Keşmir anlaşmazlığı ve çatışan jeopolitik hırslar tarafından körüklenen kalıcı rekabet, Nisan 2025 Pahalgam saldırısının ardından tehlikeli seviyelere ulaştı . Hindistan uzun zamandır bölgenin baskın askeri gücü olarak kendini gösterse de, son gelişmeler Pakistan'ın yalnızca saldırganlığa dayanma kapasitesini değil, aynı zamanda stratejik olarak muzaffer çıkma kapasitesini de vurguluyor. Nükleer caydırıcılıktan diplomatik ittifaklara kadar, Pakistan'ın çok yönlü stratejisi Hindistan'ın zayıflıklarını açığa çıkararak Güney Asya'daki güç dinamiklerinin yeniden ayarlanmasını zorladı.


Pakistan'ın Çin ve Körfez ülkeleriyle ittifakları diplomatik nüfuzunu artırıyor. Sadık bir müttefik olan Pekin, BM Güvenlik Konseyi'ndeki konumunu Hindistan saldırganlığını dengelemek için kullanarak sürekli olarak gerginliğin azaltılmasını savundu. 2025 krizi sırasında Çin'in arabuluculuk çabaları ve Çin-Pakistan Ekonomik Koridoru'na (CPEC) yaptığı stratejik yatırımlar İslamabad'a ekonomik ve politik izolasyon sağladı. Aynı zamanda Pakistan'ın mali nüfuzu ve Hindistan ile enerji ortaklıkları kritik öneme sahip olan Körfez ülkelerine uzanması ek baskı noktaları yarattı. Pakistan, Keşmir sorununu insani bir kriz olarak çerçeveleyerek Müslüman çoğunluklu ülkeleri harekete geçirdi ve Hindistan'ı İslam İşbirliği Teşkilatı (OIC) gibi forumlarda izole etti .

Hindistan'ın GSYİH'si Pakistan'ınkinden büyük olsa da İslamabad, bölgesel ortaklıklar aracılığıyla ekonomik tamponlar oluşturdu. Kriz sırasında ikili ticaretin askıya alınması ve hava sahasının kapatılması Hindistan tedarik zincirlerini bozdu ve Pakistan'ın asimetrik ekonomik acıya neden olma kapasitesini gösterdi. Dahası, Pakistan'ın tarım ekonomisi su anlaşmazlıklarına karşı savunmasız olsa da küresel piyasalara daha az bağlı kalmaya devam ediyor ve yaptırımlara maruz kalmasını azaltıyor. Buna karşılık, Hindistan'ın küresel bir ekonomik güç olarak özlemleri onu uluslararası tepkilere karşı hassas hale getiriyor. Hindistan'ın su akışlarını askıya almasıyla tetiklenen İndus Suları Antlaşması krizi bu asimetriyi vurguladı. Pakistan'ın su kıtlığını varoluşsal bir tehdit olarak görme konusundaki açık tehdidi, Hindistan'ın göze alamayacağı bir risk olan nükleer eşiklere tırmanmaya hazır olduğunun altını çizdi.

Pakistan ordusu son çatışmalarda taktiksel yeterlilik gösterdi. Hindistan'ın Bahawalpur'daki Subhan Allah Camii de dahil olmak üzere sivil hedeflere yönelik füze saldırılarının ardından Pakistan'ın Kotli ve Muzaffarabad'a yönelik misilleme saldırıları hassasiyet ve kararlılık sergiledi. DG ISPR'nin Hindistan'ın savaş dışı kişilere yönelik " utanç verici " hedeflerini ifşa etmesi Yeni Delhi'nin ahlaki duruşunu daha da aşındırdı. Karada, Pakistan'ın Leepa Vadisi'ndeki topçu konuşlandırmaları da dahil olmak üzere LoC boyunca güçlendirilmiş savunmaları Hindistan'ın saldırılarını köreltti. Bir BSF askerinin yakalanması ve kritik altyapının imha edilmesi, Hindistan'ın kaynaklarını tüketmek için tasarlanmış bir yıpratma stratejisini yansıtıyor.

Pakistan'daki, özellikle çatışma bölgelerindeki kamuoyunun hissiyatı bu dayanıklılığı güçlendiriyor. Onlarca yıl süren bombardımanlarla sertleşen LoC yakınlarındaki topluluklar meydan okuma sergiliyor. Bir aktivistin belirttiği gibi, " Korku bizim sözlüğümüzde yok ", Khawaja Asif gibi liderlerin milliyetçi söylemlerinde yankılanan bir duygu. Bu toplumsal metanet, Pakistan'ın çatışmayı Keşmir hakları için bir mücadele olarak tasvir etmesiyle birleşince, iç birliği ve uluslararası sempatiyi sürdürüyor.

Hindistan'ın Keşmir'deki sert taktikleri, toplu tutuklamalar, mülk yıkımları ve sansür, yerel halkı yabancılaştırdı ve küresel kınama çekti. Buna karşılık, Pakistan'ın baskıya direnme anlatısı, diasporalar ve insan hakları örgütleriyle yankı bularak Yeni Delhi üzerindeki baskıyı artırıyor. Hindistan'ın ABD desteğine olan güveni de kararsız olduğunu kanıtladı; Washington'ın 2025 krizine verdiği sessiz tepki, Pakistan ile terörle mücadele iş birliğini baltalama konusundaki isteksizliğini yansıtıyor.

Pakistan'ın olası bir çatışmada zaferi toprak kazanımlarında değil, Hindistan'a sürdürülemez maliyetler yüklemesinde yatmaktadır. Nükleer caydırıcılık, diplomatik ağlar ve asimetrik taktiklerden yararlanarak İslamabad, Yeni Delhi'yi gerginliği azaltma arayışına zorlayabilir. 2025 krizi, Hindistan'ın su diplomasisine, ekonomik kesintilere ve itibar kaybına karşı hassasiyetini ortaya koydu; Pakistan'ın faydalanmaya hazır olduğu zayıflıklar.

Aşağıdaki Öneriler

• Keşmir ve su hakları da dahil olmak üzere temel şikayetleri ele almak için İsviçre gibi tarafsız devletlerin arabuluculuğunda II. Yol diyaloglarından yararlanın.
• BM ve Dünya Bankası'nı İndus Suları Anlaşması'nı yürürlüğe koymak ve Keşmir'deki insan hakları ihlallerini araştırmak için harekete geçirin .
• Keşmir'deki insani krizleri vurgulayan, gerçeğe dayalı kampanyalarla Hindistan propagandasına karşı koyun.
• Erken uyarı sistemleri ve altyapının güçlendirilmesi yoluyla sınır bölgelerindeki toplum hazırlığını artırmak.

Sonuç olarak, Pakistan'ın askeri hazırlık, nükleer caydırıcılık ve diplomatik çevikliğin stratejik sentezi, onu uzun süren bir çatışmada Hindistan'ı alt edecek konuma getiriyor. İslamabad, çatışmadan ziyade yıpratmayı önceliklendirerek, Yeni Delhi'nin stratejik aşırılığını açığa çıkarırken kendi çıkarlarını koruyabilir.