 |
 |
|
|
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
|
 |
 |
|
|
Dragut geliyor
 Çok yıllar önce, bir Western filmi görmüştüm. Yine kızgın öğle sıcağı, ki sanki yerden buharlar çıkıyor. Kasaba bomboş. Sokakta hiç kimse yok... Bir adam, trenden iniyor, belinde iki tabanca, belalının teki... Belli ki silahlar patlayacak. Evlerin pencerelerinden sokak dikizleniyor, adam dümdüz yürüyor otele, ses olarak yalnızca kovboyun mahmuzları şıngırdıyor. Tam bir ölüm sessizliği, biraz sonra silahlar konuşacak gibi... Şimdi ben de adımlarımın sesini duyuyorum, belimde de iki tabanca var, gözlerim sağda solda vuracak adam arıyor, biri çıksa karşıma, alnından tek kurşun, tamam... ...Devamı.»Trenle Konya'ya gidiş
 Depremden sonra... Perişan, yaralıyız. Tren hazır bizi bekliyor, biz de hazırız... Aklımız, okul yıkıntıları altında arkadaşlarımızı öylece bırakıp gitme acısıyla bulanık, sevinemiyoruz... Savaşta bozguna uğramış, çok can kaybetmiş bir ordu gibi savaş alanından kaçıyoruz. Tren acı çığlıklarını bizim için savuracak! ...Devamı.»1939 Erzincan Depremi - Mutlak Sessizlik!..
 26 aralıkta akşam yemeği pişmemiş. Üst üste iki mütalaa yapıp yemek yiyor, koğuşlara gidiyoruz... koğuşta her akşam yaşanan şamata nöbetçi subay gelince bitiyor. Herkes yataklara dalıyor. Koğuşlarımız uzun. Tavanı yok, çatı iki yana eğimli. Sobalar yanıyor sabaha kadar. Gece nöbet tutan öğrenci kömür atıyor. ...Devamı.»ERZİNCAN - Yazgımla başbaşa
 Dersim ovası görünür, boğazdan geçerken. İçimde ayrılık acısı, dumandan gözlerim yanar, sabah ayazında kömür zerreleri yüzümü yakar. Makinist düdük koluna asılır... Erzincan'a doğru uçarız. Acı çığlıklarla... Kendi gurbetime dalarım, buruk!.. Sivas düş gibi kalır geride. ...Devamı.»SİVAS - Trenin çığlığı gurbeti duyurur
 Yanıma birkaç ders kitabı aldım, heyecanla bekliyorum, başıma neler geleceğini bilmeden. Kim bilebilirdi ki! Bahtiyar babam (yani amcam), bankadan izin alıp beni götüremez. Tek başıma gitmek zorundayım. Sivas'a gitmekte olan birine emanet eder beni. Sivas'a kadardır tren. Tren biletimi almama yardım eder, emanet edildiğim kişi. Bir daha görünmez. Başımın çaresine bakmak zorundayım... ...Devamı.»SAMSUN - Denizi görmemiştim. Ne kadar büyük!
 İlk okul son sınıftayım. Amcamın çalıştığı bankada mMemurlardan biri "Bahtiyar efendi Cemil'i nerede okutacaksın?" diyor. Amcamın fikri yok, bilemiyor. "Erzincan Askeri okuluna gönder..." Nimetlerini sayıyor: Her gün üç öğün yemek, yeni elbiseler, ayakkabılar, her şey bedava! Hevesleniyorum... ...Devamı.»Dağ Saray'da bir kaç gün
 Dağda bir saray çağrışımı. Gitmeden önce masal! Kadir ağabeyim anlatırdı. Yabandomuzları inermiş bahçelere... Çalılıklar içinde bir vadi, yamaçta keçiyolu, aşagıda bağlar bahçeler... Böyle düşlerdim Dağsaray'ı....Devamı.» TİFO...
 Hiç duymamıştım adını. Bir gün geldi beni buldu. Hem de beş altı yaşımda... Sonbahar başlamıştı. Önce müthiş sancılar. Baş ağrısı, ateş... İskelet gibi kalmıştım, Öldürücü olduğunu bilmeden direndim... Tifo. Şimdi onu yazmak çocukluk çevreme ışık tutmak gibi geliyor... ...Devamı.»UÇURTMA
 Uçurtmanın ipi belimde... Meltem beni de uçurabilir miydi? Uçurtmayı ben yapmıştım. Renk, müzik, dans... Meltem... Ellerimde... Güzel, çok renkli bir çocukluk yaşadığımı düşünüyorum... ...Devamı.»Dağ Saray Köyünden - Anam Habibe
 Gerçek annem, Ana dediğim Habibe idi. Kızlık adı Satı olan ve Mecitözünün Dağsaray köyünden Merzifon'a gelen gelin.... Komşu kadından öğrenmiştim gerçek anamın Habibe olduğunu. Ekmek fırını vardı avlusunda. Fırınının üstü hep ilgimi çekerdi; evde kullanımdan düşmüş ne kadar eşya varsa oraya atılırdı. Orada oynayabileceğim bir şeyler bulabileceğimi düşünür, fırsat buldum mu üstüne çıkardım. Anamın evine gelip orada oynamak hoşuma giderdi. ...Devamı.»Kış Öyküleri
 Çocukluğumda Merzifon'un kışları çok karlı ve soğuk geçer, karlar aylarca kırlık yerlerde erimez, kat kat birikir... Sevinirdik kızak kayacağız diye. Akşam erken olur, yemekten uykuya değin, elimizde gazyağı yakan camlı fenerlerle, komşulara oturmaya gider, masallar, meseller, kış öyküleri ile çay içer, pestil, küme yer, evlerimize dönerdik... ...Devamı.»Satı Ana
 Satı anam babamın annesi olur, ona herkes Satı ana derdi. Bahtiyar babamın evinde yaşardı ve çocukluğumun en önemli kişisiydi. Onu hep yaşlanmış, bastonla yürüyebilen, gözleri iyi göremeyen bir ihtiyar olarak anımsarım. Merzifon'un Sarı köyünden Hüseyin ağanın kardeşiydi. Dedem Haydar ağanın ilk karısı Sarı köylü Satı! Satıanam! Kendimi bildim bileli öz annem gibi yanımda olmuştu. ...Devamı.»BİNNAZ ABLAM
 Farkında olmadan yıldızlar aydınlatmış yaşamımı.... Belleğimdeki aralıklı pırıltılar, şimdi çok uzaklarda kalan o yıldızlardan mı?.... Binnaz ablam... Çocukluğumun en güzeli.... ...Devamı.»Babamın atı
 Doru donlum / Kara gözlüm / Yağız yeleli / Mahzun bakışlım / Bağlarda mor menevşeler / Çiçek açtı / Yoncalarla çayırlar / Seni bekler / Kalk gidelim, dedim / Sarıldım / boynuna / Kalkamadı... ...Devamı.»Çocukluğumda Beni Etkileyenler - SUCU CEMAL
 Farkında olmadan yıldızlar aydınlatmış yaşamımı.... Belleğimdeki aralıklı pırıltılar, şimdi çok uzaklarda kalan o yıldızlardan mı?.... Cemal'le ilk okulun... Son iki sınıfını... Beraber okuduk......Devamı.» Çocukluğumda Beni Etkileyenler - SATILMIŞ PEHLİVAN
 Farkında olmadan yıldızlar aydınlatmış yaşamımı.... Belleğimdeki aralıklı pırıltılar, şimdi çok uzaklarda kalan o yıldızlardan mı?.... ...Devamı.»MÜFETTİŞİN KIZI
 Yaşamaya cesaret bile edilemeyen ama belleklerimizin derinliklerinde düğümlenip kalan ilk aşklar, gençlikte yaşanırken parçalanmış aşkların, çekirdeği mi? Bir tohum mu? O çekirdekten doğan aşklar, aynı kaderi mi paylaşır? ...Devamı.»Çocukluğumun Ezilmişleri - Deli Süleyman
 Çocukluk çok güzel, çaresiz... Zayıfsın, bilincin yerine oturmamış. Güçsüz bedenini ve oluşmakta olan kişiliğini koruyacaksın... Acımasızsın... Her yaptığında haklısın, öyle sanıyorsun... Yaşlılıkta... Doğru olmadığını görüyorsun... Artık çok uzaklardalar... Yine çaresizsin... İçinden bir ses öneriyor: "Şimdi bir şeyler yapabilirsin zamanında elini uzatamadıklarına!..." ...Devamı.»Çocukluğumun Ezilmişleri - Küt Hasan
 Çocukluk çok güzel, çaresiz... Zayıfsın, bilincin yerine oturmamış. Güçsüz bedenini ve oluşmakta olan kişiliğini koruyacaksın... Acımasızsın... Her yaptığında haklısın, öyle sanıyorsun... Yaşlılıkta... Doğru olmadığını görüyorsun... Artık çok uzaklardalar... Yine çaresizsin... İçinden bir ses öneriyor: "Şimdi bir şeyler yapabilirsin zamanında elini uzatamadıklarına!..." ...Devamı.»Çocukluğumun ezilmişleri - Deli Reşit
 Çocukluk çok güzel, çaresiz... Zayıfsın, bilincin yerine oturmamış. Güçsüz bedenini ve oluşmakta olan kişiliğini koruyacaksın... Acımasızsın... Her yaptığında haklısın, öyle sanıyorsun... Yaşlılıkta... Doğru olmadığını görüyorsun... Artık çok uzaklardalar... Yine çaresizsin... İçinden bir ses öneriyor: "Şimdi bir şeyler yapabilirsin zamanında elini uzatamadıklarına!..." ...Devamı.»Çocukluğumun Ezilmişleri - Deli Memet
 Çocukluk çok güzel, çaresiz... Zayıfsın, bilincin yerine oturmamış. Güçsüz bedenini ve oluşmakta olan kişiliğini koruyacaksın... Acımasızsın... Her yaptığında haklısın, öyle sanıyorsun... Yaşlılıkta... Doğru olmadığını görüyorsun... Artık çok uzaklardalar... Yine çaresizsin... İçinden bir ses öneriyor: "Şimdi bir şeyler yapabilirsin zamanında elini uzatamadıklarına!..." ...Devamı.»ABU...
 Beli bükülmüştü, yaşlıydı. Çocukluğumun ilk anılarına gittiğimde bile yaşlıydı o. Kristof Kolomb'un ilkokul kitaplarında bulunan fotoğraflarına benzetirdim. Aklaşmış ve sararmış saçları başının iki yanında mısır püskülü gibi sallanırdı başörtüsünün altından. ...Devamı.»Hüsamettin Amcam
 'Çarşambayı sel aldı... Bir yar sevdim el aldı' Bu türküyü kim yazdı bilemem ama benim talihsiz Hüsamettin Amcamı çok iyi tanımlar... İlkokula başlamamıştım... Dört- beş yaşlarımda olmalıyım... Amcam, evimizin ikinci katına çıkan tahta merdivenin sahanlığında oturuyor. ...Devamı.»Belvarlı Topal Mehmet Ağa
 Esmer, saçları dökülmüş, uzun alevi bıyıklı, ağır ağır Belvar aksanı ile konuşan, gülmeyen bir adamdı. Bir bacağını savaşta yitirmiş, takma bir bacakla idare ediyordu. Otururken takma bacağı öne doğru uzanır, yatarken de yatağının yanında kendine paralel olarak uzanmış olurdu. ...Devamı.»Çocukluk Arkadaşlarım
 Nihat. İlk Ölüm acısı: Nihat karşı komşumuz berber Hüseyin'in oğlu idi. İki ablası bir de erkek kardeşi vardı. Aynı yaştaydık. İyi anlaşırdık, birlikte oynardık. Onun babasının geliri belki bizden biraz daha fazlaydı. Evlerine elektrik almışlardı, arada bir Nihat'a oyuncak da alınırdı. ...Devamı.»
|
| Tüm Yazarlar |
|
        |
 |
 |
|
 |
Haberler | En Çok Okunanlar | En Çok Oy Alanlar
 |
Kategori: 
92178 Okunma
Yazan: 
