A Yorum
  Acilis Sayfasi Yap Sik Kullanilanlara Ekle  

   
A yorum Kurum
iletisim
login
yayin ilkeleri...



yazi dizileri

Yazı karekteri : (+) Büyük | (-) Küçük

Güzelcehisar'dan

Kategori Kategori: Yaşam | Yorumlar 2 Yorum | Yazar Yazan: Cemil Eren | 15 Kasım 2009 08:00:46

Dört yıldır yaz aylarında Bartın Güzelcehisarda yaşıyorum. Küçük bir evde kalıyorum. Evin konumu çok güzel. Tepenin üzerinde, terastan denizi görüyorum, Terasla deniz arasında on metre genişliğinde bir bahçe var. Denize inmek için 50- 60 metrelik bir yokuşu inmem gerek. Evi ve köyü çok seviyorum...

Köy Yolunda
 
Güzelcehisar'la Bartın arası 18 km.  Yollar çok virajlı. Arabamı kullanmıyorum. O gün Hisar pansiyona gittim. Ertesi sabah Bartın'a gitmek istiyordum dolmuşla.
 
Hisar pansiyondan dönerken, köy yoluna döndüm. Elli metre kadar gidince karşıma İnkumu dolmuşu çıktı.
 
Kafamda beyaz bir sapka, gömleğim beyaz, şortum da açık renk. Saç sakal zaten beyaz.
 
Elimde özel yapılmış, kıvrım kıvrım süslenmiş bir  baston. Bu yaz bacaklarım güçsüz ve dengem bozuk onun için her yere  elimde bastonla gidiyorum.
 
Minibüsün önüne geçip dur anlamında sağ elimi havaya kaldırdım.
 
Şofür hemen frene bastı,  arabayı durdurdu.
 
İçinde şofürden başka kimse yok.
 
Yanına yaklaştım, genç bir delikanlı.
 
Merakla yüzüme baktı. Yüzünün rengi değişti sanki.
 
Bir şey soracağım.
 
Buyur abi...
 
Yarın sabah Bartına gitmek istiyorum, dolmuşlar nerede duruyor?
 
Delikanlı biraz rahatladı sanki.
 
Abi beni korkuttun.
 
Korkacak ne var?  
 
Yanıt vermedi.
 
 Abi, sabah su saatte caminin yanında ol, dedi. Ben teşekkur ederken de gazladı gitti.
 
Bir kaç gün sonra yine Hisar pansiyona gittim, kızım Zeynep orada kalıyor. Bir masaya oturduk, yemek  yiyeceğiz. Pansiyon sahibi Ahmet öğretmen yanımıza geldi, anlatmaya başladı.
 
Ben gelmeden önce, dolmuş şoförü delikanlı ona köy yolunda karşılaşmamızı anlatmış.
 
'' Akşam üzeri arabayla Bartın’a gidiyordum. Karşıma saçı sakalı beyaz, şapkası, giysileri beyaz, elinde baston bir adam çıktı. İn mi, cin mi anlayamadım. Korkudan ödüm koptu.''  diye
 
Beni görünce de parmağıyla gösterip işte o adam, demiş.  Ahmet beyin hakkımdaki açıklamalarına fazla itibar etmeden kalkıp hemen kalkıp gitmiş.
 
Bu karşılaşma köyde anlatılmış durmuş yaz boyu.
 
 
 
KAYALIKLARDAN
 
 
Köyün sonundaki Güzelcehisar volkanik kayalıklarının fotoğrafını çekiyorum
 
Bastonumu kuma soktum. Akşamüzeri, güneş denize dalmak üzere.
 
Fotoğraf çekerken iki elimi de kullanmam gerek; bir an düşer gibi oldum, çabuk
 
toparlandım.
 
Günübirlik gelenler ayrılmış, kumsalda üç beş kişi kalmış.
 
Genç bir adam, ne yaptığımı merak etmiş olmalı yaklaştı.
 
Güzelcehisar köyünden olduğu belli. Buralar bizden sorulur, der gibi efelenir bir havası var, iyice yanıma sokuldu.
 
Gazeteci misin?
 
Hayır değilim.
 
Sinemacı mısın?
 
Değilim.
 
Peki burada ne yapıyorsun?
 
Fotoğraf çekiyorum.
 
Neyin fotoğrafını çekiyorsun?
 
İyice sorgulamaya başladı.
 
Gel bak sana gostereyim, dedim. Onu, kayalıklarda ilk gözüme çarpan resimli kayanın
 
yanına götürdüm.
 
Bak bakalım burada ne görüyorsun?
 
Kayaya doğru iyice eğilip dikkatle baktı,
 
Kaya görüyorum.  
 
Bu kez kayanın üzerindeki resmi parmağımla çizer gibi gösterdim,
 
Peki şöylece uzanmış bir kadın görmüyor musun?
 
Daha bir dikkatle baktı. Görememişti.
 
Bir daha gösterdim. Bak bu yüzü, gözleri, burnu, ağzı, şu da saçları. 
 
İnanmazca bakıyordu. Sonunda, gördüm dedi, çekinerek, korkmuş gibi.
 
Peki bu kadın kayanın içinde mi?
 
Evet. .
 
Kayanın içinde bir kadın olduğunu duyunca dehşete kapıldı
 
Öyleyse ben gideyim, dedi.
 
Kayadan uzaklaştı. Hızlı adımlarla geldiği yöne yürümeye başladı, kaçar gibi.
Arkasından seslendim, döndü kuşkuyla, korkarca baktı.
 
Sen kimsin?
 
Adını söyledi.
 
Ne iş yapıyorsun?
 
Kumsaldaki yazlık barakaları gösterdi. Orada çalışıyorum.
 
Daha fazla bir şey sormama meydan vermeden döndü gitti.
 
Kayalara sabah akşam her gün gittim resim çekmek için. Işığın uygun oldugu saatlerde. Çünkü bilsayarda bakınca bazılarını yeni keşfediyordum,  onları da ayrıntılı çekmem gerekiyordu.
 
Köylü delikanlıyı kayaların önünde bir daha görmedim.  Ona yalnızca bir kez rastladım, tırmıkla kumları temizliyordu. Beni görmezden geldi. Köyde kaldığım üç buçuk ay içinde benden kaçtı.
 
Sanırım kayalıkların yanına da bir daha gitmedi...  
 

Facebook'ta paylaş   |   Twitter'da paylaş


 | Puan: 10 / 5 Oy | Yazdırılabilir SayfaYazdır

Yorumlar

nail { 17 Nisan 2010 06:54:05 }
bildigim yerler
nihat ziyalan { 15 Kasım 2009 13:01:05 }
ORADAYDIM

usta ressam cemil eren kayalarını görünce tuhaflaştı.

"kayalara gömülmüş çığlıklar kulaklarımda çınlıyor" dediğinde bir düşte gibiydi.

volkanik kayalardı bunlar.

yazıya ek iki sulubaya resimlere bakın.

bunlar on yedisinde ressamların atak, devrimci havasını taşıyor.

güzelcehisar'dan yağlı boya resimler de çıkardı ustamız.

bunlar bence dünya çapında çalışmalar.

elleinden öperim babacığım.

sydney'den dostlukla.

nihat ziyalan
Diğer Sayfalar: 1.

 

Yorum Yazın



KalınİtalikAltçizgiliLink  
Simge Ekle

    

    

    

    







'Devlet 80 IQ'yla memur alıyor, suç örgütlerinde 120 IQ var'
Fenerbahçe’den dev hareket! Dünyada bir ilk…
Sevgiyi Çoğaltanlara
'Dijital fişleme'
'Gezi Kuşağı' Türkiye'yi terk ediyor

Melbourne faciadan döndü… IŞİD’den bıçaklı saldırı
ABD'de ilklerin seçimi
Üçlü zirvede onaylanan 12 maddelik Tahran bildirisi
Suriye’de ölen isyancıların ailesine Türkiye’de ev sözü
ABD'nin İran'a yaptırımlarının Türkiye'ye etkisi ne olur?

Bıçak kemiğe dayanmış!
Fitch'ten uyarı üstüne uyarı!!!
TL, değer kaybında Arjantin’le yarışıyor
Hayali düşmanla savaşan Türk ekonomisi
Erdoğan'ın ABD'nin elektronik ürünlerine boykot çağrısı dış basında…

ÇOCUK
Tek kullanımlık naylon poşetleri tüm mağazalarından kaldırıyor
Kadınlık hallerı, yaşanmışlıklar : Oğlum ölüyor galiba
Dünyanın en eski şişe mesajı Avustralya'daki kumsalda bulundu
Çocuk gelin sayısında utandıran birincilik

Umutsuz ve kitapsız olmayın
Türk Mitolojisinde Erlik Hanın Yeri Tasviri ve Kökeni
Nebil Özgentürk’ün gözünden: 11 dakikalik Aydin Boysan belgeseli
Robert kolej’de
İnsanlığın Karanlık Yüzü

Algı çok tanık tek
Bir Süreç Olarak İnsan
Ütopya: Ayakları yerde, başı gökte
Atatürk ve Hegel : İki aklın buluşma noktaları
Mutluluk mu dedi biri…

Yağma ve talanın süresi 49 yıla çıktı
Mercan kayalıkları için 400 milyon dolar
Dünya’nın 6.kitlesel yokoluş olayının eşiğinde
Bu banklar havadaki kiri küçük bir ormandan daha fazla çekiyor
20 yıl sonra Türkiye …!

Kripto para üretiyor olabilirsiniz!
Milyonlarca kişi cep telefonu ile tehlikede!
'Milyonlarca insanın kişisel verileri, ticari ve siyasi amaçla kullanıldı'
Güneş küresi icat edildi!
Robotlar işinizi elinizden alacak mı?

Yedi Neşeli Ahtapot
Bir şehri 2000 yıl sonra ortaya çıkardı
'Son Troyalı'nın iskeleti bulundu
Büyük Set Resifi'ni robotlar koruyacak
Annesi Neanderthal, babası Denisovan bir melez

Avustralya’da Z kuşağının dünya görüşü…
Türkiye’den göç %42 arttı.
Viyana yedi yılın birincisi Melbourne kentini geride bıraktı.
15 yılda 20.447 işçi “iş kazalarında” can verdi
Türkiye basın özgürlüğünde 180 ülke arasında 157. sıraya geriledi

Bir zamanlar sığınaktı
Işıltı
Yalnız mıyım değil miyim?
Aziz Sancar: Ülkeye küsüm
Gemi adamı cüzdanlı bir kadın!!!

Trafikte yasaklar
Eğri Oturup
YALAN
Edebiyat Notları, Temmuz - Ağustos
Edebiyat Notları, Mayıs - Haziran

Museviliği benimsemiş tek Türk devleti : Hazarlar
İpek Yolu'nun kalbi: Özbekistan
Osman Hamdi Bey.
Ahilik
Nogay Türklerinden Atasözleri


kose yazarlari En Cok Okunanlar
Son 30 günde en çok okunanlar
En Cok Okunanlar









Basa git