A Yorum
  Acilis Sayfasi Yap Sik Kullanilanlara Ekle  

   
A yorum Kurum
iletisim
login
yayin ilkeleri...



yazi dizileri

Yazı karekteri : (+) Büyük | (-) Küçük

Mortgage Hayatlar...

Kategori Kategori: Yaşam | Yorumlar 2 Yorum | Yazar Yazan: Sarp Soysal | 21 Haziran 2011 07:06:16

Kuşkusuz ki herkes kaçıp gitmek istemiştir. Göçebe köklerimizden ya da çingene ruhumuzdan mıdır nedir bilmem ama hep keşkeleri cebimize doldurduğumuz nice "kaçış planları" na gebedir içimiz. Yaş artıkça daha bir fazla kullanır olur "aslında" ve "keşke" gibi ucu açık kelimeleri. Oysa daha dün gibi hatırlarız gençlik yıllarımızı ve ideallerimizi, dünyanın dönüş hızının ne kadar hızlı olduğuna küfüreder dururuz. Yaşımız ilerlese bile o kaçış planlarımız hep kafamızın bir yerinde bizi bekler durur.

Türkiye'de çalıştığım dönemde benden yaşça oldukça büyük olan bütün ofis arkadaslarımın ortak tek bir noktası, tek bir pişmanlığı vardı o da hayatta arzu ettiklerini, ya da yaşam dediğimiz deneyimi hakkıyla yaşamadıkları üzerineydi. Ama hiçbir zaman anlamazlardı herşeyin onlar için çok geç olduğunu, farketmezlerdi, sera gibi klimalarla iklimlendirilmiş ofislerde o masa ve sandalyeye nasıl kök saldıklarını. Bilmezlerdi “Kariyer” dediğimiz yirmibirinci yüzyılın en ölümcül hastalığına yakalandıklarını. Tehlikeli olması, cok kısa zamanda insanı “ücretli köle” haline getirmesinden mi, ya da semptomlarının hiç hissettirmeden insanların hayatında gözlenmesinden midir bilmem.

Ama buna rağmen insan bu ya, o umutla yaşamayı sürdürür. Kimi istifasını verdiğinin, banka kredisi ile aldığı evi, arabayı sattığının ve bir yelkenliye yerleştiğinin hayalini kurar. Kimi zaten neredeyse çalışarak tükettiği ömründe emekliliğe ayrılacağı günleri sayar ve köyüne yerleşme planları yapar. Ya da başka diyarları kendilerine yurt, mesken bilmiş olanlar birgün doğduğu topraklara döneceklerinin hayalini kurarlar. “Biraz” para biriktirme ve birkaç yıl çalışma sevdasıyla gelinen o uzak yurttan kimse gitmez, gidemez.

Küçük umutlarla girdiğimiz ilk işimizde cep harçlıkları yaparız kendimize sonra arkasından toplumun bizi evlendirme üzerine biçtiği rolü oynarız. Bakarız ki çoluk çocuk daha iyi koşullarda yaşamalıyız hem “kira öder gibi ev sahibi olmak” fikri de bize çok caziptir. Sanki koca dünya'nın hisseleri halka arz edilmiştir. Biz de toprak, ev alma yarışına gireriz.

Banka kredileri alınır, yaşıyacağımızın garantisi olmayan önümüzdeki yirmi yılı çoktan ipotek altına almışızdır. Artık borçları ödemek için daha çok çalışacak, çalıtıkça kariyer yapacak yaptıkça artık kımıldayamaz hale geleceğiz. Eskiden paramız yok diye gerçeklestiremediğimiz o bütün seyahat planları budefa paramız olmasına karşın, zamanımız olmadığı için askıya alınacaktır. “Borç yiğidin kamçısı” ya, o kamçı bize hergün ödememiz gereken faturaları hatırlatacak, çalısırken biraz daha susacak. Eskiden inandığımız ideallerin hepsinin yerini “pragmatizm” alacaktır.  

Çünku siz, “ah ben senin yaşında olsam” diyenlere inanmayın. İnsan kendine verilen yüzlerce şansı hiçe sayar çünkü kolaydır kalmak, kendi konfor alanında yaşamak. Hayallerinin peşinden gitmek cesaret ister belki de kumarın, riskin en büyüğüdür o. İnsan kendi alışkanlıklarına saplanır kalır,  düşünsene insan hergün işten eve gelirken kullandığı yolu bile değiştirme gereği hissetmez ki bir hayatı değiştirsin.

Nazım'ın sorduğu gibi mutluğun resmi? Belki hayatın ta kendisi. Herbir fırça darbesi bir sanat eseri ama unutmamamız gereken tuvale karaladığımız ya da çizdiğimiz herneyse onu silemeyeceğimiz gerçeği...


Facebook'ta paylaş   |   Twitter'da paylaş


 | Puan: 10 / 5 Oy | Yazdırılabilir SayfaYazdır

Yorumlar

Mustafa ÖZER { 02 Temmuz 2011 16:22:21 }
Tam tarihi hatırlamıyorum ama sanırım on sene kadar olmuştur, kısaca anlatacağım deneyimim için.Bu olaydan önce bir yerlere gitmek için yada başıboş gezerken sürekli hızlı hareket ederdim; sanki bir yerlere yetişmek zorundaydım!
Bir gün istiklal caddesinde geziniyordum ve kafamı yukarıya, tarihi yapılara doğru kaldırarak bakmaya başladım ve tarihi hissettim.Avare olarak gezinirken dahi gereksiz hızlı hareket ettiğimi farkettim ve anı yaşayamadığımı, yaşıyormuş gibi taklit yaptığımı farkettim.Evet! İşte o andan sonraki hayatım boyu yavaş ve hayatı duyumsayarak(acısı ve tatlısıyla) yaşıyorum.İnanın eskisinden çok daha mutluyum.Hayatın tadlarını daha iyi duyumsadığımdan olsa gerek! Zaman çok daha yavaş akıyor, ben daha çok şey yaşıyorum.Yaşıyorum!
Not:Yazıya dair nacizane anımı paylaşmak istedim.
Saygılarımla.
suat yilmaz { 29 Haziran 2011 07:03:34 }
Evet haklisin SARP,biz hep hayati erteledik ve ileride birgun tekrar yasayacagimizi,tekrarlanacagini sandik ve kendimizi kandirdik.Hayat, bir irmak gibi onumuzden ACELE akip giderken,biz hep ona bir seye bakar gibi bakakaldik.Ileriki bir tarihlerde tekrar gecen anlari yakalayabilecegimizi sandik.
Ve Nazim Hikmet'in dedigi gibi, NE MUTLULUGUN RESMINI yapabildik, ne de yapilan resimleri gorebildik.Ellerine saglik,bizi hep hayata (gecmiste olsa ),imrendirmeye ve hic olmazsa kalaninin resmini,olaninin resmini yaptirtmaya tesvik etmeye devam et lutfen.
Diğer Sayfalar: 1.

 

Yorum Yazın



KalınİtalikAltçizgiliLink  
Simge Ekle

    

    

    

    







Araç plakalarında emoji kullanma dönemi başlıyor
Avustralya’ya bir Ödül Daha!
Almanya'ya iltica başvurularında Türkler Kürtleri geçti
Victoria Edebiyat Ödülününü Manus Adası’ndan bir mülteci kazandı!
UNICEF çocuklar için yardım çağrısında bulundu

Yolsuzluk, baskı, hak ihlalleri: Türkiye- AB üyelik müzakereleri askıya alınsın raporu
Beşşar el Esad "Erdoğan ABD’nin Uşağıdır".
ABD'nin kalbinde sosyalistlerin zaferi
Trump’in yapay zeka atağı
Avustralya’da hükümet seçimlerden galip çıkarsa 1.25 milyon iş sözü verdi

Erdoğan'ın Harcamaları 25 Kat Arttı!
Kripto para kartı çıktı.
Bile bile lades : Üçüncü havalimanı battı
Türkiye’de son 5 yılda 516 bin esnaf iflas etti
Açlık sınırı 2 bin lirayı geçti!

2050'de, 60 yaşın üzerinde 2,1 milyar insan var olacak
Neden bazı ülkelerde 'çay' bazı ülkelerde 'tea'?
Kız kıza muhabbet, haftada en az iki kez!
Avrupa'da neden sokak hayvanı yok?
ÇOCUK

Sansüre karşı ‘Yollara Düştük’ belgeseli erişime açıldı!
Türkiye’de 2018’in en çok okunan kitaplar
'3'üncü Boyutta Turhan Selçuk Çizgi Kahramanları'
Dede Korkut UNESCO listesine girdi
Umutsuz ve kitapsız olmayın

Algı çok tanık tek
Bir Süreç Olarak İnsan
Ütopya: Ayakları yerde, başı gökte
Atatürk ve Hegel : İki aklın buluşma noktaları
Mutluluk mu dedi biri…

‘Uyurgezer’ adımlarla felakete doğru
Dünyanın turnusol kâğıdı
2018 İklim Raporu: Dünya'yı kurtarabilecek son nesil biziz
Avustralya’da öğrencile gelecekleri için sokaktaydı…
Küresel ısınma için belirlenen hedeften uzaklaşılıyor

Pasaport yerine geçecek yüz tanıma yazılımı geliyor
En yüksek radyasyon seviyesine sahip akıllı telefonlar açıklandı
Dışkıdan Tuğlaya
Dünya futbol tarihinde bir ilk!
Facebook #10YearsChallenge masum olmayabilir.

Düşünceleri okuyan teknoloji bulundu
İlk defa genetiği değiştirilmiş bir primat klonladı
İnsan organizmasında bilinmeyen bir kan damarı tipi bulundu
Kemikte bir yol var
Sivrisineklere ‘doğum kontrol’!

Türkiye, Rusya, Brezilya ve Endonezya ile aynı kategoride
Türkiye ekonomik özgürlükte sınıfta kaldık
Yeni döneme ABD, Rusya ve Çin'in silahlanma yarışı mı damga vuracak?
Dünyanın en güçlü dili İngilizce
Türkiye'nin "Bağımlılık Risk Profili Haritası" açıklandı

Umudum yok İnadım var!
Göbeklitepe’yi Yapanlar Kimdi?
Hızlı moda ,ucuz giysi, ağır bedel
'Sarı yelekliler herkesi şaşırttı ama sol örgütleri daha çok şaşırttı'
“Sarı Yelekliler” / Rüzgar Dolu Sarı Yeleklerinde

ALGI...
Eko...
Teminat
2019 RAKAMLAR
Mihriban

Sümer Atasözleri ve Özdeyişler
Museviliği benimsemiş tek Türk devleti : Hazarlar
İpek Yolu'nun kalbi: Özbekistan
Osman Hamdi Bey.
Ahilik


kose yazarlari En Cok Okunanlar
Son 30 günde en çok okunanlar
En Cok Okunanlar









Basa git