Oldum olası bayramları hiç sevmedim. Ne Ramazan ismini, ne Bayram ismini ne de Recep ismini hiç mi hiç sevemedim. Ancak Ramazan isimli çok sevdiğim, Bayram isminde ise bir yakın dostum olduğunu itiraf etmem gerekir. Onlar bu sınıflandırmamın dışındadır. Kanlı bayram diye tanımladığım kurban bayramını da hiç sevmem. Biri bana Kuran’da ‘bir koyun alacaksın, tanrı için kurban edeceksin’ yazan bir yer göstersin.

 
Ancak RECEP isminden nefretim sonsuzdur. Nedenini bilmiyorum ama, bu ismi hiç sevmem. Konu insanların kişiliklerinde değil, ismin bende yarattığı olumsuz etkidir.
Ramazan ayı ve orucun da neden tutulduğunu hala anlamış değilim. Nefis terbiyesi yemek yememekle yaratılmaz. Adam oruç tutar, çocuklara cinsel tacize varan ahlaksızlığın odağıdır. Neden oruç tutar ki? Geçtiğimiz senelerde birçok cemaatte çocuklara yönelik ahlaksızlıklar örtbas edilmedi mi?

Adıyaman’ da cemaatlerin kuran kursundaki ahlak dışı olaylar ve failleri hakkında dosyalar sırra kadem basmadı mı? Ne kadar ahlaksızlık oluyor da, bizim haberimiz olmuyor, diyebilirsiniz. Haklısınız. Haberimiz olunca da bir şey oluyor mu ? İşte orada da bir şey olmamakta ısrar ediliyor. Konu beş tepeye kadar dokunduğundan, kimse cesaret edip soramıyor. Bir çok konu var gözlerden kaçırılıyor.

Büyük deprem gününü hatırlıyor musunuz? Depremin olduğu yerlerden biri, Kahraman Maraş, hani neresi kahraman? O belli değil. Osmaniye, GaziAntep... Burada gazilik nereden geliyor diyemeyeceğim... Urfa, Adıyaman,  Hatay, İskenderun, ve Malatya. Başka etkilenmiş iller de olabilir, ancak bu noktaları içeren bölge, Suudi Arabistan karasının yukarıya hareketinden oluşan bir depremi yaşadı. Varımızı yoğumuzu, depremzedelerin acılarını dindirmek için, ortaya koyduk. Henüz daha sonuca gelemedik, hatta gelemeyiz. Çünkü kayıplar sadece maddi konuları kapsamıyor.

Manevi kayıpların yerine konmasının ise imkansız olduğunu zaman içinde öğreneceğiz. Bu arada bir de seçim yaşandı bu ülkede, hem de 15 gün arayla bir ikincisini yaşadık. Oyların ne adedini ne şeklini tartışmayacağım. Fakat ülkemin Cumhuru, bu ülkenin insanları arasında tefrik yaratırsa, işte o zaman nefretim artar. Zaten sevmediğim isimden, şimdi nefret etmeye başladım . Ekranda gördüğüm anda kanal değiştirmekteyim. Kendisine oy çokluğu çıkmayan deprem bölgesindeki illere, intikam alırcasına davranış sergilemenin, insanlık dışı bir hareket olduğuna inanmaktayım. Adıyaman iline yapılan yardımların yarısının bile, Hatay’a yapılmamasını kendime izahta güçlük çekmekteyim.  

Hatay demişken aklıma başka bir gerçek geldi. Bir sorum vardı ama cevabını bulamadım. Hatay’a bağlı İskenderun kentinde, depremin ilk gününde, konteynerlerin bulunduğu rıhtımda, çelik konteynerler, kendiliğinden yanmaya  başladı. İtfaiyenin yoğun çabası sonucunda yangın söndürüldü. Herkes derin bir OHHH….  çekmişti.

Ancak sabaha karşı, daha adli soruşturma ve inceleme başlamadan, aynı konteynerler yanmaya tekrar başladı. İtfaiye yetişemedi, bilmem kaç konteyner yanıp kül oldu. Aslında bu 40 feet’lik konteynerlarda ne olduğunu, ve neden kendiliğinden yanmaya başladığını, savcılığın inceleyip, kamu oyuna izah etmesi gerekirken, bu konuda derin bir sessizlik sardı ülkeyi. Çünkü emniyetin başında  iç işlerinden sorumlu malum kişi, beş tepenin başında da  bildiğiniz kişi , ve istihbarat teşkilatında da astsubay baş çavuş vardı. Hepsi de sessizdi. NEDEN ?

Adli tıp kurumu laboratuvarlarının külün içinde ne olduğunu, çok hızlı bir şekilde bulması için gerekli bütün ekipmana sahip olduğunu bilmekteyim. Senelerce önce İstanbul Emniyet müdürü rahmetli ŞÜKRÜ BALCI zamanında örnek laboratuvarın kuruluşunda benim çok hizmetim vardı. Bu nedenle, Adli Tıp laboratuvarının  ne kadar kabiliyetli olduğunu bilirim. Şimdi bu çelik konteynerlerin neden yandığını, bizim de bilememiz gerekmez mi?  

Dünyanın bir başka  yöresinde rıhtımda duran çelik konteynerlerin, kendiliğinden yandığını gören veya bilen var mı diye bir sözüm  geldi söyledim hem nalına hem mıhına.