Yaklaşık 4 bin km karelik devasa alanıyla sürüklenen A23a, küresel ısınmadan dolayı 30 yılı aşkın süredir karaya oturduğu zeminden geçen kasım ayında ayrılmıştı. Antarktika'nın kuzeybatısında bulunan ve bir zamanlar bir Sovyet araştırma istasyonuna ev sahipliği yapan Filchner Buz Sahanlığı'nın bir parçası olan dünyanın en büyük buzdağı A23a sürüklenmeye başladı.


A23a, oturduğu zeminden geçen kasım ayında ilk ayrıldığında Antarktika denizinin yoğun sisi yüzünden bunu tam olarak görüntülemek imkansızdı. Bununla birlikte, EYOS şirketinin keşif gemisiyle bunu tespite çalışan araştırmacı Ian Strachan, AFP’ye yaptığı açıklamada, dünyanın en büyük buzdağının denizdeki sürüklenmesiyle ilgili gözlemlerini paylaştı.

Denizde sürüklenen buzdağıyla ilk kez karşılaşan Ian Strachan, bulutların dağılmasının ardından ufuk çizgisi boyunca uzanan bu beyaz çizgiyi neredeyse soyut olarak görme imkanını yakaladıklarını ifade etti. Ian Strachan, sürüklenmeye başlayan adanın buz duvarında oyulmuş devasa yarıklar ve muhteşem mavi yaylar gözlemlediklerini belirterek, bazı kemerlerin 4 metre yüksekliğindeki dalgaların darbesi altında çöktüğü bilgisini paylaştı.
A23a adı verilen diş şeklindeki buzdağı Paris'in yaklaşık 40 katı büyüklüğünde. Ağırlığının yaklaşık bin milyar ton olduğu tahmin edilen buzdağının kalınlığı bazı yerlerde 400 metreye ulaşıyor. Buzdağı, 310 metre ile Avrupa'nın en yüksek gökdeleni olan Londra Shard'dan bile daha yüksek.

Güney Okyanusu'nun kuzeyine doğru ilerleyen buzada, şu anda Fil Adası ile Güney Orkney Adaları arasındaki bir bölgede sürükleniyor.

Weddell sektöründen gelen çoğu buzdağı gibi A23a'nın da Antarktika Sirküler Akıntısına kapılacağı ve bu akıntının onu "buzdağı geçidi" olarak bilinen bir yoldan Güney Atlantik'e doğru götüreceği neredeyse kesin.

Bilim insanları A23a'nın ilerleyişini yakından takip ediyor. Zira Güney Georgia'da karaya oturması ihtimali adada üreyen milyonlarca fok, penguen ve diğer deniz kuşları için sorun oluşturabilir. A23a'nın büyüklüğü hayvanların yiyecek arama rotalarını bozarak yavrularını düzgün bir şekilde beslemelerini de engelleyebilir.  Ancak buzdağının erimesi aynı zamanda buzullarına karışmış olan minerallerin serbest kalmasını sağlıyor. Bu mineraller okyanus besin zincirinin temelini oluşturan organizmaların başlıca besin kaynağını oluşturuyor.